Laden Evenementen

« Alle evenementen

Effecten van niet-biologische familiebanden

Familierelaties onder vuur, of kansen voor andere liefdes?

  • 2
  • 450 euro

We ontkomen er niet meer aan. Sinds de invoering van anticonceptie is de wereld werkelijk drastisch veranderd. Steeds minder kinderen worden sindsdien tegen wil en dank geboren en steeds minder kinderen werden ondergeschoven in eigen familierelaties als zijnde eigen kind. De leeftijd waarop vrouwen zwanger willen worden en kinderen krijgen was nog nooit zo hoog. De effecten waren al snel te zien. Te weinig kinderen werden geboren sinds de jaren zestig en de vraag naar kinderen nam niet af. Deze vraag groeide gestaag, met als piek de jaren tachtig en negentig, dit ondanks de economische crisissen.

  • Meer info
  • Programma
  • Hilbrand Westra

De stille marge

Kinderen krijgen is conjunctuurgevoelig, maar de vraag naar kinderen bleef groeien. Naast de 30.000 binnenlandse Nederlandse adoptiekinderen werden sinds de jaren zestig ruim 30.000 kinderen, uit meer dan 100 landen, naar Nederland gehaald met als doel: adoptie.


Maar die kinderen bleven niet klein en existentiële levensvragen beïnvloeden niet alleen de adoptiegezinnen, maar vooral de directe betrokkenen, de geadopteerden. Daarnaast werden honderden (waarschijnlijk duizenden) schaduwadopties, in de vorm van langdurige (transraciale) pleegkinderen over Nederland verspreid uit voormalige koloniale gebiedsdelen. De stille marge, zoals deze ook wel worden genoemd. Sindsdien is het percentage echtscheidingen per jaar gemiddeld 50% en ontstaan er daardoor ook nieuwe gezinsreconstructies, zoals samengestelde gezinnen. Deze laatste groep krijgt vreemd genoeg nauwelijks aandacht als het gaat om complexe hechting en bindingsontwikkelingen van zowel partners als de kinderen van.


Parallelle dynamieken

In deze drie groepen zijn parallelle dynamieken waar te nemen en we zien existentiële gelijkenissen als ook essentiële verschillen. Het is daarom geen overbodige luxe om hier aandacht en liefde aan te schenken.


Let op: de vaste cursistenkorting is niet van toepassing op deze training.

De workshop is bedoeld voor (semi-)professionele trainers, coaches, begeleiders en aanverwante beroepsgroepen die zich willen verdiepen in een systemische kijk rondom Pleegzorg, Adoptie en/of Samengestelde Gezinnen (PASG) en voor directe betrokkenen uit het veld die persoonlijke vragen willen inbrengen. Hilbrand zal een korte inleiding geven wat de bevindingen zijn van afgelopen jaren op het gebied van geconstrueerde (niet-biologische) familiebanden. Daarna zal er gewerkt worden met vragen van deelnemers.


Het wordt een interactieve tweedaagse, ondertiteld met theorie, casuïstiek en real life voorbeelden. Ook is er specifiek aandacht voor onderwerpen als ambigue relatievorming rondom (uitgesteld en verlaat) verlies en rouw en worden concepten als disappearance of the body of evidence en living loss behandeld.

Hilbrand Westra (Seoel, 1969) was jarenlang werkzaam als HR-manager in het internationaal bedrijfsleven en was eindverantwoordelijk leidinggevende in het private onderwijs. In 2003 kwam hij in aanraking met het Systemisch Werk & Opstellingen in Duitsland. Hij was geboeid door de veelheid aan richtingen en inzichten die daar bijeenkwamen. Hij volgde de opleiding bij Wolfgang Könighaus tot deze overleed in 2010. Daarna volgde hij in binnen- en buitenland vele trainingen en opleidingen op dit gebied.


In 2009 startte hij voorzichtig zijn eigen praktijk in systemische fenomenologie op. Gestaag werkte hij zich door het veld, waardoor hij in 2018 de School voor Systemische Bewustwording opende. Daarmee is hij een kleine – maar niet meer weg te denken – opleider in het systemisch werkveld. Hilbrand zijn manier van werken wordt wel beschreven als: acupuncturistisch opstellings- en lichaamswerk. Hij is taboeloos in zijn werk en leven, maar onderwijst vanuit de filosofie ‘dat je niet meer kunt onderwijzen dan wat je zelf in het leven hebt ervaren (embodied learning)’. Daarmee beperkt hij de theoretische bandbreedte en brengt hij de theorie dicht bij de deelnemers en het werkveld.


In 2015 ontving Hilbrand de Koninklijke onderscheiding als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn internationale adoptiewerk. Hiermee is hij de eerste geadopteerde ooit in Nederland die daarvoor Koninklijk onderscheiden werd.

De stille marge

Kinderen krijgen is conjunctuurgevoelig, maar de vraag naar kinderen bleef groeien. Naast de 30.000 binnenlandse Nederlandse adoptiekinderen werden sinds de jaren zestig ruim 30.000 kinderen, uit meer dan 100 landen, naar Nederland gehaald met als doel: adoptie.

Maar die kinderen bleven niet klein en existentiële levensvragen beïnvloeden niet alleen de adoptiegezinnen, maar vooral de directe betrokkenen, de geadopteerden. Daarnaast werden honderden (waarschijnlijk duizenden) schaduwadopties, in de vorm van langdurige (transraciale) pleegkinderen over Nederland verspreid uit voormalige koloniale gebiedsdelen. De stille marge, zoals deze ook wel worden genoemd.
Sindsdien is het percentage echtscheidingen per jaar gemiddeld 50% en ontstaan er daardoor ook nieuwe gezinsreconstructies, zoals samengestelde gezinnen. Deze laatste groep krijgt vreemd genoeg nauwelijks aandacht als het gaat om complexe hechting en bindingsontwikkelingen van zowel partners als de kinderen van.

Parallelle dynamieken

In deze drie groepen zijn parallelle dynamieken waar te nemen en we zien existentiële gelijkenissen als ook essentiële verschillen. Het is daarom geen overbodige luxe om hier aandacht en liefde aan te schenken.

Let op: de vaste cursistenkorting is niet van toepassing op deze training.

De workshop is bedoeld voor (semi-)professionele trainers, coaches, begeleiders en aanverwante beroepsgroepen die zich willen verdiepen in een systemische kijk rondom Pleegzorg, Adoptie en/of Samengestelde Gezinnen (PASG) en voor directe betrokkenen uit het veld die persoonlijke vragen willen inbrengen.
Hilbrand zal een korte inleiding geven wat de bevindingen zijn van afgelopen jaren op het gebied van geconstrueerde (niet-biologische) familiebanden. Daarna zal er gewerkt worden met vragen van deelnemers.

Het wordt een interactieve tweedaagse, ondertiteld met theorie, casuïstiek en real life voorbeelden. Ook is er specifiek aandacht voor onderwerpen als ambigue relatievorming rondom (uitgesteld en verlaat) verlies en rouw en worden concepten als disappearance of the body of evidence en living loss behandeld.

Hilbrand Westra (Seoel, 1969) was jarenlang werkzaam als HR-manager in het internationaal bedrijfsleven en was eindverantwoordelijk leidinggevende in het private onderwijs. In 2003 kwam hij in aanraking met het Systemisch Werk & Opstellingen in Duitsland. Hij was geboeid door de veelheid aan richtingen en inzichten die daar bijeenkwamen. Hij volgde de opleiding bij Wolfgang Könighaus tot deze overleed in 2010. Daarna volgde hij in binnen- en buitenland vele trainingen en opleidingen op dit gebied.

In 2009 startte hij voorzichtig zijn eigen praktijk in systemische fenomenologie op. Gestaag werkte hij zich door het veld, waardoor hij in 2018 de School voor Systemische Bewustwording opende. Daarmee is hij een kleine – maar niet meer weg te denken – opleider in het systemisch werkveld. Hilbrand zijn manier van werken wordt wel beschreven als: acupuncturistisch opstellings- en lichaamswerk. Hij is taboeloos in zijn werk en leven, maar onderwijst vanuit de filosofie ‘dat je niet meer kunt onderwijzen dan wat je zelf in het leven hebt ervaren (embodied learning)’. Daarmee beperkt hij de theoretische bandbreedte en brengt hij de theorie dicht bij de deelnemers en het werkveld.

In 2015 ontving Hilbrand de Koninklijke onderscheiding als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn internationale adoptiewerk. Hiermee is hij de eerste geadopteerde ooit in Nederland die daarvoor Koninklijk onderscheiden werd.